من و اسلام (فصل نو)

آیت الله جوادی آملی
(سه‌شنبه ۱۵ / ۰۱ /۱۳۹۶)

کارِ خیر، موقعیت انسان را تثبیت می‌کند تا در روز خطر نلغزد، وگرنه وقتی حادثه تلخ پیش آمد خیلی‌ها می‌لرزند. دلیل اینکه بعضی‌ها نمی‌لرزند و ثابت‌قدمند این است که اینها ریشه‌دارند، چرا ریشه‌دارند؟ برای اینکه چه نمازشب باشد، چه نافله باشد، چه کار خیر باشد، چه درس و بحث باشد، هر کار خیری موقعیت خود آدم را تثبیت می‌کند تا زود نلغزد. «تَثْبیتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ»

ماه مبارک رجب برای رسیدن به همین موقعیت است؛ دعای «خابَ الوافِدُونَ عَلی‌ غَیْرِکَ» یعنی خدایا هر کسی جای دیگر رفت با سرِ شکسته برگشت اما اینجا هر که آمد با دست پر برمی‌گردد.

این دعا برای ثوابِ تنها نیست. لازم نیست فقط در نماز یا تعقیبات نماز خوانده شود. حتی در راه‌رفتن می‌توان ذکر را گفت. آدم شبانه‌روز چند بار اینها را می‌تواند بگوید. نگفتند فقط یک بار یا دو بار بخوان. نگفتند فقط در نماز بخوان. آدم می‌تواند راه برود و همین‌ها را بخواند: خابَ الوافِدُونَ عَلی‌ غَیْرِکَ، وَ خَسِرَ المُتَعَرِّضُونَ اِلاَّ لَکَ، وَ ضاعَ المُلِمُّونَ اِلاَّ بِکَ، وَ اَجْدَبَ‌ الْمُنْتَجِعُونَ اِلاَّ مَنِ انْتَجَعَ فَضْلَکَ.

در بخشی از آیات قرآن فرمود شیطان، فقر را جلوی چشم عد‌ه‌ای مجسّم می‌کند که اگر تو این مال را در راه خیر دادی خودت چه کار می‌کنی؟ با اینکه خدا فرمود من به جای تکاثر، کوثر می‌دهم، چند برابر می‌دهم، این «مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَهِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها» اختصاصی به آخرت ندارد.

دعای ماه رجب

وَ رِزْقُكَ مَبْسُوطٌ لِمَنْ عَصَاك ... و روزيت براي عاصيان، گسترده است»
وَ ارْزُقْنِي اجْتِهَادَ الْمُجْتَهِدِين ... و تلاش تلاش‌گران را روزيم فرما»

- رحمت عام: مهر و رحمت و رزق خدا، دو نوعه. اولي شامل همه شده؛ مثل آفتاب که به همه مي‌تابه، بارون که سر همه مي‌باره، و هوا که در اختيار همه است.

گلستان سعدی:
«بارانِ رحمتِ بی‌حسابش همه را رسیده، و خوانِ نعمتِ بی‌دَریغَش همه‌جا کشیده. پرده ناموسِ بندگان به گناهِ فاحش نَدَرد، و وظیفه روزی به خطایِ مُنکَر، نَبُرَد.»

- رزقک مبسوط: يعني نعمتت گسترده و در دسترس همه است؛ دوست و دشمن، موافق و مخالف.

- رحمت خاص: نوع دوم مخصوص شاگرد اولاست، بچه حرف‌گوش‌کنا، مال اوناست که خدا هرچي بگه گفتند چشـــم. براي رسيدن به اين مرحله و مقام بايد تلاش کرد. در آخر دعاي رجب از خدا مي‌خواهيم که لياقت رسيدن به اين مقام رو داشته باشيم؛ و الا رزق عام که بي‌دعا در اختيار همه است.

- و ارزقني اجتهاد المجتهدين: اجتهاد يعني زحمت و تلاش، رياضت کشيدن. اين مقاميه که براي رسيدن بهش بايد تلاش کرد و از خدا هم کمک خواست.

- رحمت عام، عمدتاً مادیه، و رحمت خاص، معنوی و روحانی.

- در ماديات چه بسا افراد بي‌ايمان، موفق‌تر باشند، چون تمرکزشون رو روي ماديات و سود خودشون گذاشتند. نزول‌خوري و ربا، قمار و شرط‌بندي، به زمين‌خوردن ديگران؛ براشون فرق نمي‌کنه.

- رحمت خاصه عمدتا به کساني رسيده که قيد دنيا رو زدند؛ از هر نوعش؛ شهرت و قدرت و مال. عارفِ سرمايه‌دار نداشتيم. يا پیر پالون‌دوز بوده، يا رجبعلی خیاط و امثال اينها. پيامبرش هم چوپان و نجار بوده.

»» قرآن - نعمت بی‌شمار:

https://islaam.blogfa.com/post/137

خَابَ الْوَافِدُونَ عَلَى غَيْرِكَ، وَ خَسِرَ الْمُتَعَرِّضُونَ إِلّا لَكَ، وَ ضَاعَ الْمُلِمُّونَ إِلّا بِكَ، وَ أَجْدَبَ الْمُنْتَجِعُونَ إِلّا مَنِ انْتَجَعَ فَضْلَكَ.

«آنان كه بر "غير تو" وارد شوند نااميد گشتند، و آنان كه به كاري "جز توجه به تو" پرداختند زيانكار شدند، و آنان كه به "درگاه غير تو" روند بی‌برگ و نوا گردیدند، و سودجويان دچار قحطي شدند، مگر آنان كه از فضل تو سود جستند.»

- در بخش اول دعا، صحبت از "انقطاع" است. قطع شدن و بريدن از هركسي "غير تو". اين، مقام بالايي از توحيده. نه هر كسي باورش مي‌كنه، و نه هر كسي مي‌تونه در همه حال انجامش بده. وَ مَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ (يوسف/١٠٦)

اينكه تكيه و توكل بنده به احدي نباشه؛ كه اگر باشه، دست خالي برمي‌گرده.

آیینه شو، وصال پری‌طلعتان طلب
اول بروب خانه، دگر میهمان طلب

صائب تبریزی

بَابُكَ مَفْتُوحٌ لِلرَّاغِبِينَ، وَ خَيْرُكَ مَبْذُولٌ لِلطَّالِبِينَ، وَ فَضْلُكَ مُبَاحٌ لِلسَّائِلِينَ، وَ نَيْلُكَ مُتَاحٌ لِلْآمِلِينَ.

«درِ رحمتت به روي مشتاقان باز است، خيرت به خواهندگان عطا شده، احسانت براي نيازمندان گوارا است، و عطايت براي آرزومندان آماده است.»

- در بخش دوم، صحبت از "اتصال" است. وقتي سراغ ديگران نرفتي، يا رفتي و "نه" شنفتي، متوجه دري مي‌شي كه به روي تو باز شده.

وَ رِزْقُكَ مَبْسُوطٌ لِمَنْ عَصَاكَ، وَ حِلْمُكَ مُعْتَرِضٌ لِمَنْ نَاوَاكَ، "عَادَتُكَ الْإِحْسَانُ إِلَى الْمُسِيئِينَ، وَ سَبِيلُكَ الْإِبْقَاءُ عَلَى الْمُعْتَدِينَ".

«و روزيت حتي براي روگردانان از فرمانت گسترده است، و بردباريت كساني را كه به دشمنيت برخاسته‌اند نيز شامل است. "شيوه‌ات به بدكاران احسان، و روشت زندگي بخشيدن به متجاوزان است".»

- اينجا اوج دعاست. روزي او، مخصوص كسي نيست. شامل هر كسي مي‌شه. با بندگان، سر لج نداره كه اگر گناه كردند رزق و روزي‌شون رو قطع كنه. عادتُكَ الاحسانُ إلي المُسيئينَ: عادت تو خوبي به بدكاره‌هاست.

«اللَّهُمَّ فَاهْدِنِي هُدَى الْمُهْتَدِينَ، وَ ارْزُقْنِي اجْتِهَادَ الْمُجْتَهِدِينَ، وَ لا تَجْعَلْنِي مِنَ الْغَافِلِينَ الْمُبْعَدِينَ، وَ اغْفِرْ ي يَوْمَ الدِّينِ.

«خدايا مرا به راهِ ره‌يافتگان بدار، و تلاش تلاش‌گران را روزيم فرما، و مرا از بي‌خبران دورشده قرار مده، و روز جزا آمرزشت را نصيبم كن.»

- بخش چهارم، دعا و طلب حاجته.

ترجمه از حسین انصاریان

»» دعا - عادت خدا:

https://islaam.blogfa.com/post/289

اَللَّهُمَّ أَحْيِنِي عَلَى مَا أَحْيَيْتَ عَلَيْهِ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ، وَ أَمِتْنِي عَلَى مَا مَاتَ عَلَيْهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عليه السلام.

خدایا مرا زنده بدار بر آنچه علی را زنده داشتی، و بمیران بر آنچه که علی بر آن مرد.

نکته:

اين دعا در کتاب مفاتیح در تعقيب نماز صبح اومده. يعني دعاي هر روز صبح شيعه و محب امیرالمومنین اينه من اونجوري زندگي کنم که علي زندگي کرد، و براي چيزي بميرم که علي براش مرد.

امام کاظم علیه‌السلام:

السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْيَوْمُ الْجَدِيدُ الْمُتَبَارَكُ، الَّذِي جَعَلَهُ اللَّهُ عِيداً لِأَوْلِيَائهِ، الْمُطَهَّرِينَ مِنَ الدَّنَسِ، الْخَارِجِينَ مِنَ الْبَلْوَى، الْمَكْرُورِينَ مَعَ أَوْلِيَائهِ، الْمُصَفَّيْنَ مِنَ الْعَكَرِ، الْبَاذِلِينَ أَنْفُسَهُمْ فِي مَحَبَّةِ أَوْلِيَاءِ الرَّحْمَنِ تَسْلِيماً. السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ، سَلاَماً دَائماً أَبَداً.

و رو به خورشید گفت:

السَّلاَمُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا الشَّمْسُ الطَّالِعَةُ، وَ النُّورُ الْفَاضِلُ الْبَهِيُّ، أُشْهِدُكِ بِتَوْحِيدِيَ اللَّهَ، لِتَكُونِي شَاهِدِي، إِذَا ظَهَرَ الرَّبُّ لِفَصْلِ الْقَضَاءِ، فِي الْعَالَمِ الْجَدِيدِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَ بِنُورِ وَجْهِكَ الْكَرِيمِ، أَنْ تُشَوِّهَ خَلْقِي، وَ أَنْ تُرَدِّدَ رُوحِي فِي الْعَذَابِ، بِنُورِكَ الْمَحْجُوبِ عَنْ كُلِّ نَاظِرٍ نَوِّرْ قَلْبِي؛ فَإِنِّي أَنَا عَبْدُكَ، وَ فِي قَبْضَتِكَ، وَ لاَ رَبَّ لِي سِوَاكَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِقَلْبٍ خَاضِعٍ، وَ إِلَى وَلِيِّكَ بِبَدَنٍ خَاشِعٍ، وَ إِلَى الْأَئمَّةِ الرَّاشِدِينَ بِفُؤَادٍ مُتَوَاضِعٍ، وَ إِلَى النُّقَبَاءِ الْكِرَامِ وَ النُّجَبَاءِ الْأَعِزَّةِ بِالذُّلِّ،

وَ أُرْغِمُ أَنْفِي لِمَنْ وَحَّدَكَ، وَ لاَ إِلَهَ غَيْرُكَ، وَ لاَ خَالِقَ سِوَاكَ؛ وَ أُصَغِّرُ خَدِّي لِأَوْلِيَائكَ الْمُقَرَّبِينَ، وَ أَنْفِي عَنْكَ كُلَّ ضِدٍّ وَ نِدٍّ؛ فَإِنِّي أَنَا عَبْدُكَ الذَّلِيلُ الْمُعْتَرِفُ بِذُنُوبِي؛ أَسْأَلُكَ يَا سَيِّدِي حَطَّهَا عَنِّي، وَ تَخْلِيصِي مِنَ الْأَدْنَاسِ وَ الْأَرْجَاسِ.

إِلَهِي وَ سَيِّدِي قَدِ اِنْقَطَعْتُ عَنْ ذَوِي الْقُرْبَى، وَ اِسْتَغْنَيْتُ بِكَ عَنْ أَهْلِ الدُّنْيَا، مُتَعَرِّضاً لِمَعْرُوفِكَ، أَعْطِنِي مِنْ مَعْرُوفِكَ، مَعْرُوفاً تُغْنِينِي بِهِ عَمَّنْ سِوَاكَ.

http://noo.rs/AkhDz

نکته:

- اینکه حضرت، به جمعه و به آفتاب صبح جمعه سلام می‌کند جالب و قشنگ است.

- جمعه عید اولیای خدا (عیدا لِاولیائه). الهی که عیدیش هم ظهور آقا باشه.

- عبارت پرمغزیه: «بنورک المحجوب عن کل ناظر نوّر قلبی» قلبم را با نورت که از چشم هر بیننده‌ای پوشیده، روشن و نورانی کن. شبیه مناجات شعبانیه: وَ أَنِرْ أَبْصارَ قُلُوبِنا بِضِياءِ نَظَرِها إِلَيْكَ، حَتَّىٰ تَخْرِقَ أَبْصارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ.

ماه رجب جزو زمان‌های شریفی است که از لحاظ معنوی، ارج و قرب زیادی داره. هرکی متناسب به شرایط خودش می‌تونه ازش بهرهمند بشه. یکی گرفتاره و دنبال استجابت دعاش، یکی دنبال جمع‌کردن ثواب، و یکی هم دنبال معارف الهی.

ادعیه رجب با اینکه کوتاه و جمع و جورند، عالیة المضامین، پرمغز و دلنشینند، و هر کدام‌شان منبع آرامش و معرفت و قرب الی الله.

چند دعای معروفی را که شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان نقل کرده می‌توانید از این لینک به صورت PDF دریافت کنید:

https://eitaa.com/iEslaam/580

در حدیثی از رسول خدا رسیده در مورد دو نفر مسلمان که (در نزاع شخصی) شمشیر به روی یکدیگر بکشند و یکی کشته شود فرمود: هر دو در دوزخند. یکی از حاضرین عرض کرد: یا رسول الله، قاتل معلوم است که به دوزخ می‌رود اما مقتول چرا؟ فرمود: بدان جهت که او نیز (قصد کشتن رفیقش را کرده بود و) اراده داشت او را بکشد.

حتى امام صادق در حدیثی فرمود: إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَيَنْوِي الذَّنْبَ فَيُحْرَمُ الرِّزْقُ. یعنی: مؤمن گاهی اندیشه گناه را می‌کند و همان سبب می‌شود که از رزق و روزی محروم گردد.

http://noo.rs/dYd0y

در حدیثی است که حضرت مسیح به پیروان خود می‌فرمود: إِنَّ مُوسَى اَمَرَ كُمْ أَنْ لا تَزْنُوا، وَ أَنَا آمُرُكُمْ أَنْ لاتُحَدِّثُوا أَنْفُسَكُم بِالزِّنَا، فَضْلًا أَنْ تَزْنُوا؛ فِأَنَّ مَنْ حَدَّثَ نَفْسَهُ بِالزِّنَا كَمَنْ أَوْقَدَ في بَيْتٍ مُزَوَّقِ، فَأَفْسَدَ التَّزاويقَ الدَّخَانُ وَ إِنْ لَمْ يَحْتَرَقَ الْبَيْتَ.

http://noo.rs/oAmkN

موسی بن عمران به شما دستور داد که زنا نکنید و من به شما أمر میکنم فکر زنا را نیز در خاطر نیاورید، چه رسد به اینکه عمل زنا را انجام دهید. هر که فکر زنا کند مانند کسی است که در عمارت زیبا و رنگ آمیزی شده‌ای آتش روشن کند، که در این صورت دود آتش، رنگ خانه را تباه کند، اگر چه خانه هم نسوزد.

کتاب کیفر گناه، ج ۱ ص ۱۵، نویسنده: هاشم رسولی محلاتی

نکته:

اگر قیامت شد و یه سری کارها رو زدند به حسابمون که انجام ندادیم، شاکی نشیم. شاید دلیلش این باشه که مدت‌ها بهش فکر می‌کردیم و نیتش رو داشتیم.

سوره آل عمران

سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ، بِما أَشْرَكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ‌يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً؛ وَ مَأْواهُمُ النَّارُ، وَ بِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ (۱۵۱)

به زودی در دلهای کافران، بخاطر اینکه بدون دلیل، چیزهایی را برای خدا همتا قرار دادند، رعب و ترس می‌افکنیم؛ و جایگاه آنها، آتش است؛ و چه بد جایگاهی است جایگاه ستمکاران.

سوره انعام

وَ كَيْفَ أَخافُ ما أَشْرَكْتُمْ؟ وَ لاتَخافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ ما لَمْ‌يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً. فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ؟ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (٨١)

(ابراهیم گفت:) چگونه من از بتهای شما بترسم؟! در حالی که شما از این نمی‌ترسید که برای خدا، همتایی قرار داده‌اید که هیچ گونه دلیلی درباره آن، بر شما نازل نکرده است! (راست بگویید) کدام یک از این دو دسته (بت‌پرستان و خداپرستان)، شایسته‌تر به ایمنی هستند اگر می‌دانید؟

سوره یوسف

يا صاحِبَيِ السِّجْنِ أَ أَرْبابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ؟ (۳۹) ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِهِ إِلاَّ أَسْماءً سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ، ما أَنْزَلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ. إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلَّهِ. أَمَرَ أَلاَّتَعْبُدُوا إِلاَّ إِيَّاهُ. ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ، وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لايَعْلَمُونَ (۴۰)

(یوسف گفت:) ای دوستان زندانی من! آیا خدایان پراکنده بهترند، یا خداوند یکتای پیروز؟ (۳۹) این معبودهایی که غیر از خدا می‌پرستید، چیزی جز اسمهایی (بی‌مسمّا) که شما و پدرانتان آنها را خدا نامیده‌اید، نیست؛ خداوند هیچ دلیلی بر آن نازل نکرده؛ حکم تنها از آن خداست؛ فرمان داده که غیر از او را نپرستید! این است آیین پابرجا؛ ولی بیشتر مردم نمی‌دانند! (۴۰)

سوره زمر

ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً رَجُلاً فِيهِ شُرَكاءُ مُتَشاكِسُونَ، وَ رَجُلاً سَلَماً لِرَجُلٍ؛ هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلاً؟ الْحَمْدُ لِلَّهِ، بَلْ أَكْثَرُهُمْ لايَعْلَمُونَ (۲۹)

خدا مثالی می‌زند برده‌ای که چند صاحب بداخلاق دارد که هریک دستوری به او می‌دهد، و برده‌ای را که فقط یک صاحب دارد. این دو یکی‌اند؟! خدا را سپاس (که بندگیش بهتر از بت‌پرستی است)؛ ولی بیشترِ مشرکان این را نمی‌دانند.

نکته:

- ترس، نگرانی و ناامنی برای افرادی است که ایمان درستی ندارند. (سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ)
- امنیت و آرامش برای بندگانی است که در لحظه لحظه زندگی، توحید دارند. (فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْن؟)
- رعب و ترس نتيجه شرک است. (الرُّعْبَ، بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ)
- هرچقدر که دل به ديگران ببندي و به اسبابي غير خدا اميد داشته باشي، شايد فعلا به آرامش موقت برسي، اما به زودي در پستي و بلندي زندگي، شرايط چنان تغيير مي‌کند که از دست کسي کاري برنمي‌آيد.

- چه استدلال نابی دارد حضرت یوسف: أَأَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّار؟
- يوسف در عین حال که زندانی است، آن هم به اتهام ناموسی، با آرامش کامل با هم‌سلولی‌ها گفتگو می‌کند. اين آرامش نتيجه توحيد و يکتاپرستي است.

- توحید در قالب غزل یعنی این:

چنان به موي تو آشفته‌ام، به بوي تو مست
که نيستم خبر از هر چه در دو عالم هست

دگر به روي کسم، ديده بر نمي‌باشد
خليل من، همه بت‌هاي آزري بشکست

غلام دولت آنم که پاي‌بند يکي است
به جانبي متعلق شد، از هزار برست

مطيع امر توام، گر دلم بخواهي سوخت
اسير حکم توام، گر تنم بخواهي خست

نگاه من به تو، و ديگران به خود مشغول
معاشران ز مي، و عارفان ز ساقي مست

خلیل: ابراهیم خلیل الله. کنایه از عقل و ایمان.

آزر: عموی بت‌تراش ابراهیم. کنایه از نفس انسان.

سعدی

سوره طه

وَ ما تِلْكَ بِيَمِينِكَ يا مُوسى‌؟ (۱۷) قالَ: هِيَ عَصايَ، أَتَوَكَّؤُا عَلَيْها، وَ أَهُشُّ بِها عَلى‌ غَنَمِي، وَ لِيَ فِيها مَآرِبُ أُخْرى‌ (۱۸) قالَ: أَلْقِها يا مُوسى‌ (۱۹) فَأَلْقاها، فَإِذا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعى‌ (۲۰)

«موسی، آن چیست در دست راستت؟» (۱۷) گفت: «این چوب‌دستی‌ام است: به آن تکیه می‌کنم و با آن، برگ درخت‌ها را برای گوسفندهایم می‌تکانم و فایده‌های دیگری هم برایم دارد.» (۱۸) خدا فرمود: «بیندازش موسی» (۱۹) موسی انداخت و یک‌دفعه ماری شد خزنده. (۲۰)

نکته:

با من صنما، دل یک دله کن
گر سر ننهم، آنگه گله کن

ای موسی جان، شبان شده‌ای
بر طور برو، ترک گَله کن

نعلین ز دو پا، بیرون کن و رو
در دشت طُوی، پا آبله کن

تکیه‌گه تو، حق شد، نه عصا
انداز عصا، وآن را یله کن

فرعونِ هوا، چون شد حیَوان
در گردن او، رو زنگله کن

مولوی، دیوان شمس

- موسی وقتی معجزه دید که چوب‌دستی رو انداخت؛ با اینکه بهش وابسته بود، عصای دستش بود، خیلی کارا باهاش می‌کرد. (لی فیها مآرب اخری)

- ما عصا رو چسبیدیم و خدا رو ول کردیم. بگرد تو زندگیت ببین از این چوب‌دستی‌ها چند تا داری، که به اونها تکیه کردی، نه به خدا. هر وقت تونستی از اونها رها شی، معجزات خدا را می‌بینی.

- رها کن، تا به رهایی برسی. مثل مادر موسی که نوزادش رو رها کرد و به رستگاری رسید. (فَألقيهِ فِي اليَمّ، وَ لاتَخافي وَ لاتَحزَني)

»» قرآن - غم مخور (۲)

دعای رجب

... فَجَعَلْتَهُمْ مَعادِنَ لِكَلِماتِكَ، وَ أَرْكاناً لِتَوْحِيدِكَ، وَ آياتِكَ وَ مَقاماتِكَ، الَّتِى لَاتَعْطِيلَ لَهَا فِى كُلِّ مَكَانٍ، يَعْرِفُكَ بِهَا مَنْ عَرَفَكَ،

لَافَرْقَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَها إِلّا أَنَّهُمْ عِبادُكَ وَ خَلْقُكَ، فَتْقُها وَ رَتْقُها بِيَدِكَ، بَدْؤُها مِنْكَ وَ عَوْدُها إِلَيْكَ، أَعْضادٌ وَ أَشْهادٌ وَ مُناةٌ وَ أَذْوَادٌ وَ حَفَظَةٌ وَ رُوَّادٌ، فَبِهِمْ مَلَأْتَ سَمَاءَكَ وَ أَرْضَكَ حَتَّىٰ ظَهَرَ أَنْ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ.

ترجمه انصاری
بین تو و آنها تفاوتی نیست، جز اینکه ایشان بندگان و آفریده تو هستند، که باز و بسته‌شدن کارشان به دست توست.

ترجمه مکارم
فرقى میان تو و آنها نیست جز اینکه آنان بنده و مخلوق تو هستند، و اصلاح امورشان به دست توست.

نکته:

"لا فرق بينک و بينها" تعریف عجیب، بزرگ و بی‌نظیری از مقام اهل بیت است. سبحان الله. اگر نص دعا و کلام معصوم نبود، کسی جرات بیانش رو نداشت.

»» دعا - مقام اولیای خدا (بهجت):

https://eitaa.com/iEslaam/147