من و اسلام (فصل نو)

آیت الله بهجت:

راه خلاص از گرفتاری‌ها منحصر است به دعا کردن در خلوات برای فرج ولی عصر. نه دعای همیشگی و لقلقه زبان و صرف گفتن «عَجِّل فَرَجَه»؛ بلکه دعای با خلوص و صدق نیت، و همراه با توبه.

کتاب نفحات اعتقادی ص ۷۸

در نماز حضور قلب نداریم، و کارهای ما احتجاب و پرده از دیدار آن حضرت است. با این حال به دروغ داد می‌زنیم: «عَجِّل فَرَجَه». آیا می‌خواهیم بیاید و به ما بگوید: به واجبات و محرمات ملتزم باشید. عجب تعجیلی را می‌خواهیم. عمل به قرآن نمی‌کنیم و می‌خواهیم به عترت عمل کنیم.

کتاب نفحات اعتقادی ص ۸۳

آیت الله بهجت:

در شب عید غدیر و شبهای مثل آن، مانند شب و روز نهم ربيع و ... باید فضیلت این شبها و روزها و صاحب آنها، و مطاعن دشمنان ایشان، و احادیث وارده در زمینه ولایت، با اقامه دلیل و برهان، ذکر شود، تا موجب تقویت عقاید مذهبی مستمعین گردد؛ نه اینکه این گونه مجالس به خنده و لهو و لعب گذرانده شود.

در مجالسی که به مناسبت حضرت فاطمه برقرار می شود (نهم ربیع الاول) شایسته است فضایل و مناقب اهل بیت، به خصوص حضرت زهرا بیان گردد؛ و برگزاری مجالس خنده، بدون ذکر فضایل آنها خوب نیست.

این کار درست نیست که در این ایام (نهم ربیع) بنشینیم و مجسمه درست کنیم و بزنیم و بخندیم؛ زیرا نقل شده یا دیده شده که عامه متقابلاً بعضی از شیعیان را گرفته و شکنجه داده یا کشته‌اند و از این کار لذت برده‌اند، و چه بسا در اثر این گونه مجالس باشد، و ما در ریختن خون آنان شریک باشیم. آنها برای ما جای خنده نگذاشته‌اند. کارهایی کرده‌اند که باید برای آن گریه کرد.

همّ و اهتمام ما باید این باشد که مسئله ولایت، برای همگان از واضحات باشد؛ و برای تقویت ایمان مردم، تنها اکتفا به مجالس عید الزهراء نشود. بهترین راه برای این منظور، آن است که اثبات کنیم که اهل بیت مرجع احکام و فقه هستند.

کتاب نفحات اعتقادی ص ۶۸ و ۶۹

»» قرآن - اهانت ممنوع (۱)

سوره انعام

وَ لاتَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللهِ، فَيَسُبُّوا اللهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ. كَذلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ. ثُمَّ إِلى‌ رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ، فَيُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ (۱۰۸)

به معبود (و مقدسات) کسانی که غیر خدا را می‌خوانند دشنام ندهید، مبادا آنها (نیز) از روی جهل و دشمنی، خدا را دشنام دهند. این چنین برای هر امّتی عملشان را زینت دادیم. پس بازگشت همه آنان به سوی پروردگارشان است؛ و آنها را از آنچه عمل می‌کردند، آگاه می‌سازد.

نکته:

- توهین به عقاید و مقدسات دیگران اکیدا ممنوع.
- اعتقادات و سنت‌های هر قومی برایش محترم و مقدس است. (زينا لکل امة عملهم)
- ناخواسته باعث می‌شوید که آنها نیز به مقدسات شما توهین کنند. (فيَسبّوا الله)
- عبادت آن هندو و گاوپرست برايش مقدس؛ خلفاء و صحابه در نظر اهل سنت، محترم؛ همانطور که اهل بيت در نظر شيعه مقدسند.
- کاری را به نام عشق به اهل بيت نکنيم که هم موجب نفرت‌پراکنی و تفرقه شود (إِنَّ الشيطانَ يَنزَغُ بَينَهُم. اسراء/۵۳) هم آنان را جری کند که سبّ اهل بيت کنند. فافهم نفَهم.
- احترام به عقايد ديگران در خانه و جامعه.

»» قرآن - اخلاق قرآنی

صحیفه سجادیه دعای ۵۰

فَأَسْأَلُكَ - اللَّهُمَّ - بِالْمَخْزُونِ مِنْ أَسْمَائِكَ‌، وَ بِمَا وَارَتْهُ الْحُجُبُ مِنْ بَهَائِكَ‌، إِلاَّ رَحِمْتَ‌ هَذِهِ النَّفْسَ الْجَزُوعَةَ‌، وَ هَذِهِ الرِّمَّةَ الْهَلُوعَةَ‌؛ الَّتِي لاتَسْتَطِيعُ‌ حَرَّ شَمْسِكَ‌، فَكَيْفَ تَسْتَطِيعُ حَرَّ نَارِكَ‌؟ وَ الَّتِي لاتَسْتَطِيعُ صَوْتَ‌ رَعْدِكَ‌، فَكَيْفَ تَسْتَطِيعُ صَوْتَ غَضَبِكَ‌؟

از تو اى پروردگارم، درخواست مى‌كنم به حق اسمائى كه نزد خود پنهان دارى و به حق آن جمالى كه پرده‌ها مانع از درخشش آن شده‌اند، بر اين نفسِ نالان و اين تكه استخوانِ ناتوان رحم کن؛ نفسى كه تحمل گرماى خورشيدت را ندارد، پس چگونه حرارت آتش دوزخت را تحمل کند؟ و نفسى كه نمى‌تواند صداى رعد آسمان را بشنود، چگونه تاب شنيدن صداى خشم تو را دارد؟

سوره معارج
إِنَّ الإِنسانَ خُلِقَ هَلوعًا ‌(١٩) إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزوعًا ‌(٢٠) وَ إِذا مَسَّهُ الخَيرُ مَنوعًا ‌(٢١)

»» قرآن - آدم بی‌ظرفیت

سوره فیل

بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ
أَلَم تَرَ كَيفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصحابِ الفيلِ (١)‏ أَلَم يَجعَل كَيدَهُم في تَضليلٍ (٢)‏ وَ أَرسَلَ عَلَيهِم طَيرًا أَبابيلَ (٣)‏ تَرميهِم بِحِجارَةٍ مِن سِجّيلٍ (٤)‏ فَجَعَلَهُم كَعَصفٍ مَأكولٍ (٥)

مگر ندیدی پروردگارت با فیل‌سوارانِ (لشکر ابرهه) چه کرد؟! (۱) مگر نقشه شومشان را نقش بر آب نکرد؟! (۲) و بر سرشان پرندگانی دسته‌دسته اعزام نکرد؟! (۳) و با سنگ‌هایی از گِل سفت آنها را هدف‌گیری نکرد؟! (۴) خدا این‌طور همه‌شان را خُرد کرد. (۵)

نکته:

- در خشکي که حيواني بزرگتر از فيل نداريم؟ فيل در ارتش اون زمان، معادل ناوِ هواپیمابرِ اين زمونه.

- لحن قرآن رو ببين: "مگر نديدي؟" از يک چيز قطعي که اتفاق افتاده و امکانش هست تکرار بشه مي‌گه.

- نگران ارتش‌هاي بزرگ جهان نباش. رَبّ امروز، همون ربّ ديروزه که اونها رو خرد و خمير کرد (کعصف مأکول).

- عيب در ايمان و باور ما به "رَبّ" است که ضعيف شده، و الا نه خدا عوض شده، و نه ما بی‌صاحبیم.

- ماجرای حمله ابرهه به مکه، که به واقعه اصحاب فیل شهرت دارد، در دوران عبدالمطلب، جد پیامبر و در همون سالی که پيامبر به دنيا آمد، رخ داد. ابرهه، فرمانروای یمن، با لشکری عظیم و فیل‌هایی جنگی به قصد تخریب کعبه رهسپار مکه شد. سپاه ابرهه، در مسير خودش شتران قریش را غارت کرد. عبدالمطلب برای بازپس‌گیری شتران خود نزد ابرهه رفت. هنگامی که ابرهه تصور کرد عبدالمطلب برای دفاع از کعبه آمده، او پاسخ داد: «من صاحب شترانم و این خانه نیز صاحبی دارد که از آن محافظت می‌کند.»

پس از این دیدار، عبدالمطلب به کنار کعبه رفت، دست به دعا برداشت و اشعار معروفی را در مقام استغاثه و توکل بر خداوند خواند:

لا هُمَّ إِنَّ الْمَرْءَ يَمْنَعُ رَحْلَهُ فَامْنَعْ رِحالَكَ
لايَغْلِبَنَّ صَلِيبُهُمْ وَ مِحالُهُمْ أَبَداً مِحَالَك

جَرُّوا جَمِيْعَ بِلادِهِمْ وَ الْفِيْلَ كَىْ يَسْبُوا عِيالَكَ
لا هُمَّ إِنَّ الْمَرْءَ يَمْنَعُ رَحْلَهُ فَامْنَعْ عِيْالَكَ

وَ انْصُرْ عَلى آلِ الصَّلِيبِ وَ عابِدِيهِ الْيَوْمَ آلَكَ

(خداوندا! هر كس از خانه خود دفاع مى كند، تو [هم] خانه ات را حفظ كن! هرگز نيايد روزى كه صليب آنها و قدرتشان بر نيروهاى تو غلبه كنند. آنها تمام نيروهاى بلاد خويش و فيل را با خود آورده اند تا ساكنان حرم تو را اسير كنند. خداوندا! هر كس از خانه خود دفاع مى كند، تو [هم] خانه ات را حفظ كن. و امروز ساكنان اين حرم را بر آل صليب و عبادت كنندگانش يارى فرما).

عبدالمطلب سپس به مردم مکه دستور داد تا به کوه‌ها پناه ببرند و اموال خود را نیز با خود ببرند.

هنگام طلوع آفتاب، سپاه ابرهه هرچه کرد نتوانست فیل جلوی کاروان را به طرف مکه حرکت دهد، تا زمانی که ابابیل از سمت افق ظاهر شدند؛ در حالی که سنگ‌ریزه‌هایی (سجیل) با خود داشتند. آن سنگ‌ها را بر سر لشکریان ابرهه ریختند، و هیچ سنگی نمی‌افتاد مگر آن‌که هدف را سوراخ می‌کرد. ابرهه که بعضی از آن سنگ‌ها به بدنش برخورد کرده بود تصمیم به فرار گرفت، تا سرانجام خود را به یمن رساند، ولی هنگامی که به یمن رسید، کشته شد و هیچ‌یک از همراهان او نیز به یمن نرسیدند.

- عاشق آن لحظه طوفانیم که پير مکه، با ايمان و آرامش، مقابل ابرقدرتِ زمانش، ايستاد و گفت: «أَنَا رَبُّ اَلْإِبِلِ، وَ لِهَذَا اَلْبَيْتِ رَبٌّ يَمْنَعُهُ».

http://noo.rs/KZPyg

»» قرآن - فئة قلیله